CENNETİMDEN BAKARKEN
Görkemli prodüksiyonların yaratıcısı Peter Jackson, farklı bir işle karşımızda. Yaratıcı sinemacı, kapkara bir sevgi ve umut filmi çekmiş! Sürülen bir hayatın ve o sona erdikten sonra devam eden hemen her şeyin filmini Hayatın, ölümün, acının, yalnızlığın, aşkın, kabullenişin filmini. Orijinal adıyla 'The Lovely Bones', Alice Sebold'un aynı adlı romanından uyarlanmış beyazperdeye. Romanı, genç yaşta başına gelen kötü bir olay sonucu yazan Sebold'un satırlarının, izlenenden farklı olduğunu söylüyor okuyanlar. Peter Jackson'sa, 'herhangi bir romanın sinema uyarlaması, sadece o romanla ilgili bir hatıradır' cevabını vermiş eleştirilere. Tartışılabilir. Tartışmaya kapalı olan nokta ise filmin sarsıcı etkisi. ABD'nin doğu eyaletlerinden Pensilvanya'nın bir banliyösünde yaşayan14 yaşındaki Susie'yi tanıyoruz. Seri katil olan komşusu bay Harvey tarafından öldürülüyor. Ürkütücü sakinliğiyle evinin bodrumunda 'içini dinleyen' hasta bir adam, Bay Harvey.
Bu dünya ve öbür dünya arasındaki bir yerden bir zamanlar nefes alıp verdiği yeri, sevdiklerini, katilini izliyor Susie. Başka hiçbir şeye benzemeyen bir acıyla kahrolan ailesini, annesini, babasını, kardeşini izliyor. Adaletin, kaderin, cezanın sonuçlarını bekliyor. Çıkacağı o son yolculuk için içinin tamamen rahatlamasını, geride hiçbir soru işareti kalmamasını, sevdiği çocuğa ilk öpücüğü vermeyi örneğin Aradaki yer veya 'diğer taraf' tasvirinde hiçbir dini sembol kullanmayan yapım, inanç ile arasına kesin bir mesafe koymuş. Stanley Tucci'yi Oscar adayı yapan 'Bay Harvey karakteri' ve ''Kefaret / Atonement'' ile Oscar adayı olmuş 94 doğumlu Saoirse Ronan'ın yürek burkan bir performansla canlandırdığı genç kurban Susie, müthişler Çılgın ve gerçekçi anneanne rolündeki Susan Sarandon'da öyle Tuhaf bir deneyim Jackson'ın filmi. Öfkelendiren, çaresizlik ve hüznü ta en içinizde duymanıza neden olan, ruhunuza kapkara bir elle dokunurken, bir yandan da olmayacak biçimde sonradan hissedeceğiniz bir umut veren, müthiş görselliği ve sarsıcı yanıyla uzun süre sizle kalan bir film. Oruç Aruoba'nın 'de ki işte' kitabındaki şu satırları sanki: 'Yaşam, rüzgârın titrettiği yaprakların hışırtıları ardından çağıran bir ses gibi: Çabucak yitiveren, anlaşılamadan söylediği.'

NINE
Maury Yeston, Fellini'nin ''8 ½''unu izlediğinde çok etkilenmiş ve kısa zamanda bir takıntı halini almış onun için film. 1973'te Yale'de öğrencilik yaparken yazmış ''Nine'' adlı müzikali. ''8 ½''a müzikal tatlar eklemiş ve ''Nine'' çıkmış ortaya. Broadway'in bu ünlü müzikali, Tony ödüllerine ambargo koymuş. Oyunu beyazperdeye taşıyan isim, ''Chicago'' ve ''Bir Geyşa'nın Anıları'' ile tanınan Rob Marshall. Senaristlerse, Michael Tolkin ve 2008'de aramızdan ayrılan usta sinemacı Anthony Minghella. Ünlü bir yönetmenin duygusal sorunları, geçmişi, endişeleri, yaşadığı ruh fırtınaları, ilişkileri, eşi, metresi, annesinin hayali, çocukluk günlerinin ilk kadını, hırslı bir muhabir, sırdaşı ve kostümcüsü, ilham perisi, platonik aşkı ve başrol oyuncusu Yaratıcılık, özel hayat, ruhtaki kaos ve sanatın sanatçıya endişe salgılayan büyüsü Danie Day-Lewis'in İtalyan aksanıyla canlandırdığı usta yönetmen Guido Contini ve hayatındaki bütün kadınlar: Judi Dench, Marion Cotillard, Penélope Cruz, Nicola Kidman, Kate Hudson, Fergie Müzikalin enfes şarkılarının çoğu, usta oyuncular tarafından seslendirilmiş Koreografisi, genel yapım tasarımı, müziği, oyuncuları ve çok ince duyarlılığı ile rafine, öz bir yapım ''Nine''. Birçok kayıp tadı yeniden almak için

YENİLMEZ
Dev yönetmen Eastwood'un yeni filmi adını, İngiliz şair William Ernest Henley (1849- 1903)'nin 1875'te yazdığı ve ''A Book of Verses'' adlı kitabında yer alan aynı adlı şiirinden alıyor: Invictus. Bu şiir Rudyard Kipling'i de etkilediği gibi, hayatının büyük bölümünü (tam 27 yıl) küçücük bir hücrede geçiren Güney Afrikalı lider Nelson Mandela'nın da içine işlemiş. 'Kaderimin hâkimi benim, ruhumun kaptanı benim' dizeleriyle sona eren şiir, Clint Eastwood'un, 'yenilmez, fethedilemez' anlamları taşıyan ''Invictus''una çokça esin vermiş. Film, gerçek bir öyküyü, daha doğrusu tarihi gerçekleri yansıtıyor perdeye. 1989-95 tarihleri arasında The Independent gazetesinin Güney Afrika büro şefi olan John Carlin'in ''Playing the Enemy: Nelson Mandela and the Game that Made a Nation'' adlı kitabından perdeye uyarlanan filmde, mahkumiyetinin ardından Güney Afrika'nın ilk siyahi devlet başkanı olan Nelson Mandela'yı usta aktör Morgan Freeman canlandırıyor. Güney Afrika Rugby Milli Takımı'nın kaptanı 'Francois Pienaar' rolünü ise Matt Damon üstlenmiş. Apartheid rejimi sonrası, ayrımcılığın ortadan tamamen kalkması ve Güney Afrika'nın gerçekten bir araya gelmesini sağlamak için neredeyse tamamı beyazlardan kurulu ulusal Rugby takımıyla omuz omuza veren Mandela ve takım kaptanı Pienaar'ın birbirlerini anlama çabası üzerinden bir ülkenin-milletin yeniden tek vücut olma hikâyesi izlediğimiz. Tarihi ve biyografik dram, Eastwood'un çoğu neredeyse birer başyapıt olan filmleri kadar etkileyici ve iyi değil ama belli bir kalitenin üzerinde. Eastwood damgası taşıyan her iş gibi standart üstü. Fakat söyledikleri slogan düzeyinde kalan, çok iyi çekilmiş bir tanıtım filmi gibi ''Yenilmez'' bir açıdan. Biraz fazla romantik, yüzeyde kalan, 'sisteme ait' bir hali var sanki. Yaşanan gerçekleri, hafif ve tozpembe ele alan, kolaycılığa kaçmış, meseleye tamamen batıdan bakan bir metin yansımış perdeye. Yine de, etkili, duygu dolu, iki usta aktörüyle iki Oscar adaylığı için yarışan, kusursuza yakın plastiğiyle popüler, izlenir bir iş ''Invictus''.

Murat ERŞAHİN (Sinemamuzik.com)